Przewodnik turystyczny miejski

Przewodnik turystyczny – osoba zawodowo oprowadzająca turystów lub odwiedzających po wybranych obszarach, miejscowościach i obiektach, udzielająca o nich fachowej informacji oraz sprawująca nad turystami lub odwiedzającymi opiekę w zakresie wynikającym z umowy. Przewodnik turystyczny to osoba, która ma odpowiednie uprawnienia do udzielenia informacji turystycznych i krajoznawczych oraz oprowadzania wycieczek i turystów indywidualnych po obiektach, trasach i miejscowościach.

Do zadań przewodnika turystycznego miejskiego należy: dostosowywanie programu zwiedzania miasta do całości programu imprezy, przedstawienie miasta i poszczególnych jego obiektów (kościoły, zamki, pałace, kamienice, place, pomniki, muzea itp.) w sposób, który umożliwi turyście zachowanie w pamięci nie tylko jego obrazu, ale i w miarę skondensowanej wiedzy, powiązanie informacji o mieście z historią, kulturą i geografią całego kraju, ukazanie powiązań historycznych, kulturalnych i innych z historią i kulturą Europy, pokazanie miasta z uwzględnieniem różnic i analogii w stosunku do miasta lub kraju, z którego pochodzą turyści, utrwalenie w pamięci turystów pozytywnego wizerunku miasta, znajomość historii kraju i powszechnej historii miasta i poszczególnych obiektów wraz ich wnętrzami, setkami obrazów, rzeźb, detali architektonicznych, symboliki, pełnienie roli nauczyciela i wychowawcy wobec młodego turysty, opanowanie umiejętności łatwego nawiązywania kontaktu z ludźmi, zachowanie w każdej sytuacji opanowania i grzeczności, dobra orientacja w terenie, rozbudzanie wśród turystów, zwłaszcza młodych, chęci poznawania kraju, propagowanie turystyki, krajoznawstwa z uwzględnieniem historii i gospodarki miasta podczas prelekcji, oprowadzanie po obiektach i obszarach znajdujących się w strefie podmiejskiej, jeżeli te obiekty i obszary są związane z historią, kulturą lub gospodarką miasta.

Przewodnik turystyczny miejski oprowadza turystów, udzielając informacji o mieście i poszczególnych obiektach, o ich historii i tradycji, a także o związkach z resztą kraju. [¹]

Poniżej zestawienie planowanych zmian w tym zawodzie opracowane na podstawie danych Ministerstwa Sprawiedliwości:

Proponowane zmiany w zawodzie: PRZEWODNIK TURYSTYCZNY MIEJSKI
ZawódPRZEWODNIK TURYSTYCZNY MIEJSKI
WymogiObecnieProponowane zmiany
EgazminKonieczność zdania egzaminu.Zniesione całkowicie
Prowadzący egzaminKomisja egzaminacyjna powołana przez marszałka województwa.--
KursyAby zostać przewodnikiem turystycznym miejskim konieczne jest szkolenie teoretyczne i praktyczne na przewodnika turystycznego zgodnego z programem szkolenia dla kandydatów na przewodników turystycznych.Zniesione całkowicie
WykształcenieAby zostać przewodnikiem turystycznym miejskim konieczne jest wykształcenie średnie.Zniesione całkowicie
StażeBrakBez zmian
InneAby zostać przewodnikiem turystycznym miejskim konieczne jest:
- ukończone 18 lat,
- zaświadczenie o stanie zdrowia umożliwiającym wykonywanie zadań przewodnika turystycznego,
- zaświadczenie o niekaralności za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.
Aby zostać przewodnikiem turystycznym miejskim konieczne jest:
- zaświadczenie o niekaralności za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.
Organ prowadzącyMinisterstwo Sportu i TurystykiBez zmian

W uzasadnieniu dotyczącym planowanych zmian w zawodzie w projekcie ustawy z dnia 06.03.2012 roku o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zwodów napisano:

W aktualnie obowiązującym stanie prawnym wynikającym z rozdziału IV ustawy zawody zarówno pilota wycieczek jak i przewodnika turystycznego są zawodami regulowanymi. Ustawa określa rodzaje uprawnień przewodnika turystycznego, zadania pilota wycieczek i przewodnika turystycznego oraz wymagania, które musi spełnić kandydat ubiegający się o nadanie tych uprawnień. Zgodnie z ustawą do zadań przewodnika turystycznego należy oprowadzanie turystów lub odwiedzających, udzielanie fachowej i aktualnej informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach, sprawowanie opieki nad turystami lub odwiedzającymi w zakresie wynikającym z umowy, a podczas prowadzenia turystów w górach troska o ich bezpieczeństwo w szczególności podczas wyjść wymagających odpowiednich technik i specjalistycznego sprzętu, a do zadań pilota wycieczek należy czuwanie, w imieniu organizatora turystyki, nad sposobem świadczenia usług na rzecz klientów, przyjmowanie od nich zgłoszeń dotyczących związanych z tym uchybień, sprawowanie nad klientami opieki w zakresie wynikającym z umowy, wskazywanie lokalnych atrakcji oraz przekazywanie podstawowych informacji dotyczących odwiedzanego kraju i miejsca.

Zgodnie z dotychczas obowiązującą ustawą uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek otrzymuje osoba, która: ukończyła 18 lat, ukończyła szkołę średnią, posiada stan zdrowia umożliwiający wykonywanie zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, nie była karana za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek i odbyła szkolenie teoretyczne i praktyczne oraz zdała egzamin na przewodnika turystycznego lub na pilota wycieczek.

Ustawa szczegółowo określa zasady nadawania uprawnień przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz uzyskiwania wpisów do rejestrów organizatorów szkoleń dla kandydatów na pilotów wycieczek i przewodników turystycznych oraz zasady przeprowadzania kontroli osób posiadających ww. uprawnienia oraz zasady przeprowadzania kontroli podmiotów szkolących kandydatów na pilotów wycieczek i przewodników turystycznych a także przesłanki cofania lub zawieszania tych uprawnień. Ustawa precyzuje zakresy uprawnień pilota wycieczek i poszczególnych rodzajów uprawnień przewodników turystycznych. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym są określone także procedury dotyczące przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek jak również procedury dotyczące przeprowadzania przez komisje powołane przez marszałków województw egzaminów z języków obcych potwierdzających ich znajomość u przewodników turystycznych i pilotów wycieczek. Ustawa określa także inne formy potwierdzania znajomości języków u przewodników turystycznych i pilotów wycieczek.

Podstawowe różnice między dotychczasowym a proponowanym stanem prawnym w zakresie regulacji to:

  1. zniesienie, w stosunku do osób wykonujących zadania przewodników turystycznych terenowych i miejskich i oraz pilotów wycieczek, obowiązku uzyskania odpowiednich uprawnień;
  2. zniesienie, w stosunku do osób wykonujących zadania przewodników turystycznych terenowych i miejskich i oraz pilotów wycieczek, obowiązku odbycia szkolenia teoretycznego i praktycznego;
  3. ograniczenie wymogów kwalifikacyjnych w stosunku do przewodników turystycznych terenowych i miejskich oraz pilotów wycieczek do obowiązku pełnoletniości oraz niekarania za przestępstwa popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek;
  4. zniesienie obowiązku wpisu do rejestrów organizatorów szkoleń prowadzonych przez marszałków województw podmiotów szkolących osoby, które chcą wykonywać zadania przewodnika turystycznego miejskiego i terenowego i pilota wycieczek, przy pozostawieniu tego obowiązku w stosunku do podmiotów szkolących osoby, które zamierzają uzyskać uprawnienia przewodnika górskiego;
  5. zniesienie kontroli osób wykonujących zdania przewodnika turystycznego miejskiego i terenowego oraz zniesienie kontroli podmiotów szkolących osoby, które chcą wykonywać zadania przewodnika turystycznego miejskiego i terenowego;
  6. likwidacja obligatoryjnych minimalnych programów szkoleń dla podmiotów szkolących osoby, które chcą wykonywać zadania przewodnika turystycznego miejskiego i terenowego;
  7. zniesienie wymogu legitymowania się wykształceniem średnim dla przewodników turystycznych górskich;
  8. w sposób zupełny doreguluje się określone dotychczas w ustawie przepisy odnoszące się do międzynarodowych przewodników wysokogórskich; w projekcie wskazuje się jedynie, że „zadania polegające na prowadzeniu i szkoleniu turystów podczas wyjść wspinaczkowych i alpinistycznych oraz zjazdów narciarskich i snowboardowych w szczególności poza zorganizowanymi terenami turystycznymi i narciarskimi, a także podczas pokonywania stromych koryt rwących potoków górskich i wodospadów przy użyciu technik alpinistycznych bez sprzętu pływającego (canyoning) mogą wykonywać przewodnicy górscy, którzy przeszli uzupełniające szkolenie do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich oraz osoby legitymujące się certyfikatem UIAGM.”. Tym samym kontrola takich osób, przez uprawnione w ustawie organy, będzie się ograniczała do sprawdzenia dokumentu potwierdzającego ukończenie uzupełniającego szkolenia do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich lub certyfikatu UIAGM.

Dereglamentacja uprawnień przewodników turystycznych oraz pilotów wycieczek wymusza zmiany w ustawie z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń. Sankcje kodeksu odnoszące się obecnie do wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek bez stosownych uprawnień ograniczone zostają do zadań przewodnika turystycznego górskiego oraz do prowadzenia szkoleń dla kandydatów na tego przewodnika bez wymaganego rejestru szkoleń. Podobne ograniczenie będzie dotyczyło wprowadzenia konsumenta w błąd co do posiadania powyższych uprawnień.[²]

Możesz podyskutować również pozostawiając komentarz poniżej

A Ty co sądzisz o wprowadzonych zmianach? Zostaw swój komentarz w tej sprawie.

 


  1. http://www.zawodyregulowane.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=146&Itemid=187;
  2. Projekt Ministerstwa Sprawiedliwości ustawy z dnia 06.03.2012 roku o o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zwodów;

Zobacz pokrewne wpisy

O autorze: Super Admin

Wystaw komentarz

Deregulowane zawody

Subskrybuj przez e-mail

Wpisz swój adres e-mail, a otrzymasz każdy nowy wpis bezpośrednio do Twojego programu pocztowego

Dostarczone przez FeedBurner